maandag 26 oktober 2009

een jaar geleden

lieve allemaal,
ondertussen ben ik alweer een week erg verkouden.
ik ben echt al een dik 2 jaar neit meer verkouden geweest, laat staan ziek.
dus zit de hele week al ellendig thuis,
het huishouden is minimaal en met noah spelen zit er ook al niet zo erg in.
want ja als je elke keer hoestbuien krijgt is het plezier er snel af, en noah schikt er ook van als mama zo hard hoest.
gelukkig vermaakt hij zich prima en vind hij gooische vrouwen ook leuk,
want heb een dvdbox gekocht van hun,.
hij was vorige week 1 dag voor de helft van het geld.
dus van €50,00 voor €25,00 euro.
maar waar ik vandaag opeens aan dacht......
gister precies een jaar geleden werd ik met spoed in het ziekenhuis opgenomen.
een veel te hogebloeddruk en harde buiken.
harde buiken?harde buiken??? voorweeën???
ik voelde helemaal niks,
maar hoge bloeddruk. ja dat kon nog wel eens.
ik voelde de hele dag al mijn hart in mijn keel kloppen en ik zag af en toe sterretjes.
en ja ik dacht nog ik heb nog nooit sterretjes voor de ogen gezien.
maar ik dacht er verder niet echt aan dat het met mijn zwangerschap te maken kon hebben.
toen ik bij de verloskundige was en zij me bloeddruk meette belde ze direct het ziekenhuis,
en natuurlijk ik had het er die week nog met mijn moeder over, want ze ging een week naar brabandt,
en had nog gezegd dat ik dat eigenlijk niet wou, want stel ke voor als ik ineens moest bevallen.
want ik wou zeker mijn moeder bij de bevalling hebben.
ik moest vervoer hebben naar het ziekenhuis,
en ik belde dus mijn schoonouders en kreeg Cor ervoor (schoonvader)
het eerste wat hij zei was.. kan ik je zo terug bellen??? en hing bijna de telefoon op...
dus ik riep toen..neeeeee hang niet op ik moet naar het ziekenhuis....nu!
dus hij schrok en schreeuwt bijna .. NU????
....
dus cor en aukje als een speer naar me toe rijden, en dat duurde nog een minuut of 10 had ik eindelijk mijn moeder te pakken, want die was natuurlijk niet berijkbaar...
nou toen ik mijn moeder aan de telefoon had, knapte er iets in mij.
dussss ik ratelde maar door,..... mama mama. ik moet naar het ziekenhuis... enz enz,
en toen sprongen de tranen in mijn ogen en huilde ik alles wat in me op kwam.
mijn moeder wist me rustig te maken en zei dat het vast mee zou vallen.
en dat was ook zo, want ik mocht weer naar huis en er was niks aan de hand,
en moest snel erna weer komen voor controle, en toen moest ik wel in het ziekenhuis blijven, ze wouden geen risico's nemen.
en dan nu over iets minder dan 2 dagen, dan is het alweer 1 jaar geleden dat ik bevallen ben
1 jaar geleden dat ik het mooiste ooit heb mee gemaakt.
1 jaar geleden dat ik voor het eerst een pasgeboren babytje in mijn handen had,
en 1 jaar geleden dat we onze zoon noah hebben gekregen.
ik moet zeggen, het maakt me best wel emotioneel als ik er weer aan denk, het was zo mooi!!!! en mijn ouders en roberts ouders voelden zich ook zo trots, ze waren met zijn 4en in 1 klap opa en oma geworden.
nu kan ik me verheugen op noah zijn eerste verjaardag, want het is weer een mijlpaal,
en als je kijkt wat noah gegroeid is in 1 jaar.
hij zegt al woordjes, loopt al bijna zelf.enz enz.
dan voel je je wel trots als ouder!!!
en hoop dat ik dit gevoel naar vele mensen door kan geven, want het is het beste wat er is!!!
liefs Silja

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen

Opmerking: alleen leden van deze blog kunnen een reactie plaatsen.