maandag 16 mei 2011

Tattoo's, een trend, asociaal of zelfexpressie?

Vorige week vertelde Martina mij dat ze een artikel op haar blog ging plaatsen over tatoeages, en dan voornamelijk over haar tattoo's. Toen ik gisteren het artikel las was ik erg onder de indruk en vroeg ik of ze het artikel ook hier wilde plaatsen omdat ik het een weinig besproken onderwerp vind maar ik wel erg benieuwd vind wat jullie er van vinden.



Tatoeages een modetrend, een uiting van emoties, asociaal en ga zo maar door. Iedereen heeft zijn mening hier wel over. Tegenwoordig zijn tattoo's gewoon niet meer weg te denken uit de maatschappij.
Mensen waar je het niet van verwacht hebben de meest vreemde tatoeage en niemand schaamt zich er meer voor, het kan niet gek genoeg en tatoeages worden niet alleen meer geassocieerd met asociale mensen. Iedereen kent de programma's L.A. Ink en Miami Ink wel en elke keer als ik voor de tv zit te kijken denk ik dat wil ik ook!!!



Zelf ben ik eigenaar van 5 tatoeages op het moment. Als iemand me vraagt of ik nu eindelijk eens klaar ben dan kan ik nog steeds geen ja zeggen, omdat het altijd blijft kriebelen.

Mijn eerste tatoeage liet ik zetten op mijn 15e het was een cadeau voor mijn 16e verjaardag van mijn vader (die ook de bezitter van 3 tatoeages is).
Het was een tribal op mijn onderrug! Wat in die tijd ontzettend cool en hip was! Nu kijk ik er wel eens naar en denk ik:"Iets anders was misschien leuker geweest". Ondanks dat heb ik er nooit spijt van gehad. Hij ziet er mooi uit en het is voor mij toch een herinnering aan mijn Sweet 16!

De tweede tatoeage kwam rond mijn 18e (geloof ik, door alle keren uitzoeken, laten zetten en bijkleuren raak ik de tijd wel eens kwijt!).
Ik liet toen mijn initiaal in mijn lies zetten. Een schattige M dat wilde ik wel!
Met veel plezier kijk ik nog altijd naar deze tatoeage! Hij is strak gezet en ziet er leuk uit, ook zie je altijd een klein stukje boven mijn ondergoed of bikini uitkomen.

Na de tweede kwamen er weer die kriebels en toen kwam nummer 3, mijn geboorte datum in romeinse cijfers in mijn nek. Niet te groot gewoon net groot genoeg voor duidelijke cijfers.
Ook met deze tatoeage was ik ontzettend blij, en ik ben er nog steeds blij mee. Vooral de reacties van mensen zijn leuk. Ik krijg dan ook vaak de vraag:'Wat staat er nou precies?" of "Ben je bang dat je vergeet hoe oud je bent?" de reacties kunnen niet gek genoeg.

Ook na de 3e keer kwamen er weer kriebels voor een nieuw kunstwerkje, ik wilde muzieknoten voor op mijn schouder. Ik heb een grote liefde voor muziek en heb zelfs een tijdje achter de draaitafels gestaan. Dit is helaas na een periode van een paar maand uitgedraaid op niks maar de liefde voor muziek bleef. Ik wilde dit dan ook op een symbolische manier vastleggen en koos voor 3 muzieknootjes.
Het ziet er zo schattig uit deze kleine nootjes op mijn schouder! En ook deze tatoeage roept altijd vragen op bij mensen. En die beantwoord ik dan ook met plezier!

En ook na de 4e tatoeage moest er weer een 5e komen! Dit moest iets bijzonders worden, iets wat veel zou betekeken.
Ik koos voor de Tibetaanse tekst Grote Zus. Ik zou deze speciaal laten zetten voor mijn zusje. Ze had een moeilijke tijd achter de rug en ik zei ondanks alles blijf ik altijd je grote zus! De tatoeage moest aan de zijkant van mijn pols gaan komen. Dit wilde ik al heel erg lang maar vanwege de pijn zag ik er erg tegen op.
Uiteindelijk had ik me weer veel te druk gemaakt en viel het reuze mee!
Op deze tatoeage ben ik het trotst van allemaal, ik zal altijd een grote zus blijven. Daar kan niemand wat aan veranderen. 

Nu na de 5e tatoeage staat er een afspraak voor een 6e gepland. Alleen slaat deze keer de twijfel toe. Het gaat om een behoorlijk kunstwerk op mijn zij en ik heb besloten om dit op de lange baan te gaan schuiven en later nog eens te kijken of ik het echt wil.
Een tatoeage is niet voor even maar voor het leven, je kunt het er niet zomaar weer afwassen dus goed er over nadenken is erg belangrijk.

Ik koos dit onderwerp voor mijn blog, omdat tatoeages nog altijd een groot issue zijn in de samenleving. Ik krijg nog vaak te horen of ik gek ben geworden om zoveel te nemen, en wat ik ga doen als ik oud word. Het kan me niet zoveel schelen eigenlijk. Het is mijn lichaam en als ik hem wil versieren dan doe ik het toch.
Natuurlijk hou je rekening met je werk dat is logisch, maar zou het nodig moeten zijn? Waarom mogen we niet zelf beslissen of we een tatoeage nemen of iets dergelijks?
Kijk als je nou een schokkende tekst of afbeelding op je gezicht laat zetten dan wil ik me nog stilhouden maar een leuk vlindertje of bloemetje moet toch kunnen.

Zelf ben ik ontzettend trots op mijn tatoeages en zou ik ze zo weer over doen! 

Q: Wat is jouw mening nou over tatoeages?