dinsdag 18 november 2014

Single Mom , dat ben ik!


Ik vind het heel erg moeilijk om met dit artikel te beginnen. Niet omdat ik het moeilijk vind om te vertellen, want ik wil het juist graag vertellen, ik weet alleen niet goed waar ik moet beginnen. Het wordt misschien een wat warrig artikel, maar na meer dan 1000 mailtjes, tweets, instagram- en facebook berichten en zelfs vragen op straat ben ik jullie wel wat uitleg verschuldigd. Ja je leest het goed in de titel. Ik ben vrijgezel, een single moeder en dit voor al (schrik niet) 1,5 jaar! En laat ik duidelijk maken , ik ben erg happy op dit moment!



Wat ik al zei, ik weet niet goed waar ik moet beginnen. Dit omdat er zoveel is gebeurt. Nu ga ik natuurlijk niet alles schoon en breed op het wereld wijde web plaatsen , maar wil jullie wel uitleggen wat er gebeurt is en waarom ik er niet eerder mee gekomen ben. Voor de mensen die mij al lang volgen weten wie mijn ex is en daarom zal ik hem gewoon aanduiden met zijn voorletter R. (LOL)

12 mei 2013 , Moederdag notabene, vertelde R. mij dat hij niet meer verder wilde. Hij vertelde dat hij niet meer voelde wat hij moest voelen en dat het niet aan mij lag maar aan hem. (you know the typical break up talk). Dat er niemand/geen ander was , maar dat hij het gewoon niet meer kon. Allemaal lariekoek, want nog geen week later kwam de aap uit de mouw en werd het duidelijk dat meneer al lang en breed een nieuw iemand had. Ik moet heel eerlijk zeggen dat ik dit nooit als heel hartverscheurend heb ervaren, maar leuk is anders. Ik ben niet iemand die snel bij de pakken neer gaat zitten en ging gewoon met alles door.


In het begin woonden we nog samen, ik in de slaapkamer, hij in de logeerkamer. We hadden namelijk net een jaar daarvoor een huis samen gekocht. Ik weet nog goed dat we bij de notaris zaten en ik R. vroeg of hij het zeker wist! Gek eigenlijk dat je soms al een gevoel hebt wat je voor jezelf verzwijgt en een jaar later er achter komt dat je eigenlijk gewoon meer naar je gevoel had moeten luisteren. Dat is 1 ding wat ik geleerd heb en nu veel meer doe! R. trok uiteindelijk na een paar weken tijdelijk bij zijn nieuwe liefde in omdat hij het allemaal te veel gedoe en raar vond. Op dat moment was er nog eigenlijk bijna geen gedoe, maar dat vond hij. Ik weet wel waarom, want hij zag (en ziet nog steeds) alleen zijn eigen waarheid. En als ik hem ergens mee confronteerde kon hij dat niet hebben.

Ik ben redelijk snel op zoek gegaan naar een ander huis, want hoewel ik onze koopwoning erg mooi en leuk vond, was ik er al snel klaar mee. Je voelt je er niet meer thuis en ik wilde een nieuwe start. Maar het probleem is , dat je in Groningen niet zomaar een sociale huurwoning krijgt en particulier huren voor mij veel te prijzig is. Op het moment dat dit gebeurde ging ik nog naar school , was Sephora net uit Nederland en had R. mij net 2 maand voor de break up vertelt dat ik mij mocht richten op mijn laatste jaar van mijn studie en dat we met zijn inkomen het prima konden redden. Maar ja , ik had toen alleen ineens het inkomen van mijn site en meer niet. Geen studiefinanciering, want daar zou ik het laatste jaar geen recht meer op hebben en dat wist ik al voor de break up. Ik had niet echt de keuze om buiten Groningen te gaan wonen i.v.m. Noah. Hij gaat hier naar school, heeft vriendjes hier , dus ver buiten Groningen was niet echt een optie.  Uiteindelijk heb ik Urgentie aangevraagd, hier later meer over.

Helaas ging het in de tijd erna veel slechter. Noah wist nog van niks en dit wilde ik ook graag nog even zo houden. Niet voor mijzelf, maar puur ter bescherming van Noah. De leraren van Noah vertelden ons ook dat het beter was nog even schone schijn te houden tot ik mijn eigen plek voor Noah en mij had. Zo zou het voor Noah ook duidelijker en begrijpelijker zijn. Helaas dacht R. daar heel anders over en heeft hij op heel veel manieren (achter mijn rug om) geprobeerd het Noah duidelijk te maken dat hij wel heel blij was met zijn nieuwe liefde. Totaal niet denkend aan het bewustwording van onze zoon, maar alleen je eigen dingen door willen drammen. Na een aantal maanden kon ik het niet meer tegenhouden en zo op een dag kwam R. met het nieuws dat hij het Noah verteld had.



Helaas begon in die tijd R. erg te veranderen en herkende onze gezamenlijke vrienden hem niet eens meer. In het begin dacht ik dat het aan mij lag, maar gelukkig hoorde ik van heel veel mensen om ons heen dat hij heel erg veranderd was, en niet in het positieve. Daarbij kwamen nog twee minder leuke dingen, R. begon mij te bedreigen met loze woorden, maar het doet je toch wat! Urgentie op sociale huurwoningen wordt niet veel meer gegeven, maar doordat ik kon aantonen dat R. rare dingen deed en dit niet goed voor Noah was kreeg ik urgentie voor een woning. Nu vertel ik er heel snel over, maar dit is halverwege november vorige jaar (een half jaar nadat R. zijn aankondiging deed).

Daarnaast kreeg ik twee weken voor mijn urgentie uitslag ineens een brief van een advocaat. Nou geloof mij, mijn hart stond een paar seconden stil. R. wilde via een advocaat er voor zorgen dat ik ons (ja het huis stond gezamenlijk op naam) huis uit moest. Ik heb dit nooit begrepen en heb dit later ook tegen R. gezegd. Hij wist dat de kans groot was dat ik urgentie zou krijgen en alsnog kwam hij met een advocaat aanzetten.

Om het verhaal niet te lang te maken , even kort samengevat hoe alles met het hoofdstuk ‘advocaten’ ging.  Ik kreeg ook een advocaat en alles ging over en weer. Eerst ging het over mij uit huis krijgen, nadat ik kort daarna een woning kreeg, ging het over de spullen, daarna ging het over ons koophuis (waar hij uiteindelijk is blijven wonen, want ik wilde er toch weg)  , toen over de omgangsregeling van Noah, daarna het gezag en als laatst kinderalimentatie. Jongens geloof mij. Ik heb nog nooit zo’n slechte huid gehad, onwijs veel roos, veel haaruitval en daarnaast ben ik weer kilo’s aangekomen door stress. Ondertussen had ik natuurlijk ook gewoon mijn opleiding, examens en mijn diplomering. Waarom ik er nu pas over schrijf is dat ik eerst de definitieve uitslag van de rechtbank wilde afwachten, want geloof mij , R. probeerde alles om mij met iets te pakken. Het erge is zelfs dat hij begin dit jaar vroeg of ik er al iets over op sillysilsil had gezegd. De manier waarop zei mij genoeg. Ik kon het pas vertellen als alles afgerond zou zijn. Afgelopen september (2014) stapte ik voor het eerst een rechtbank in (geloof me het stelt niet zoveel voor , en het is heel anders dan je op tv ziet) , maar het was het spannendste wat ik ooit meegemaakt heb. Eind september kreeg ik de uitslag en ik heb overal gelijk in gekregen, in alles! Na 1,5 jaar vechten gaf dit zo’n fijn gevoel. Bevestiging van een autoriteit , zoals een rechtbank staat gewoon vast. R. die ooit ineens om de hoek kwam met een advocaat heeft er eigenlijk niet veel aan gehad, want hij dacht wel met dingen weg te komen, maar puntje bij paaltje kon ik alles aantonen en bewijzen en zo zeg ik maar altijd “karma bites you in the ass”.


De eerste week van december 2013 ontving ik de sleutels van mijn nieuwe woning. Ik woon nu een paar honderd meter van mijn oude woning en binnen bereik van Noah zijn school. Hierdoor zit hij nog steeds op de zelfde school en heeft hij nog steeds dezelfde vriendjes. Ik woon nu weer in een leuke portiek woning en woon samen met mijn broertje. Hij zocht vorig jaar een kamer in Groningen maar wilde niet in een studentenhuis komen. Nu heeft hij een kamer bij mij en is dit zo nu en dan best gezellig. Ik merk niet veel van hem, maar je hebt zo nu en dan wel wat gezelschap. Mijn ouders en mijn opa en oma hebben zo onwijs veel geholpen met het verhuizen en het huis woonbaar te maken. Ik ben ze hier nog altijd dankbaar voor.

Noah is altijd al erg gehecht  geweest aan zijn vader en daarom hebben R. en ik er voor gekozen om co-ouderschap te doen. Het liefst zou ik Noah altijd bij me houden, maar ik weet dat ik Noah daar geen goed mee doe!  Dit betekent dat Noah de ene week bij mij is en de andere week bij R. Dit loopt nu al bijna een jaar en loopt goed. Gelukkig denken R. en ik het zelfde over de opvoeding, en vind ik R. een prima vader voor Noah! maar alles is gelukkig na 1,5 jaar rustig! Het gaat heel goed met Noah, zowel privé als op school en dit doet mij deugt. In het begin was het natuurlijk erg wennen om Noah een week niet te zien, maar je merkt toch na een tijd dat je in een ritme komt en het gewend raakt.


Om na alle heftigheid even leuk af te sluiten wil ik alle lieve volgers/lezers onwijs bedanken voor jullie steun. Hoewel ik in de afgelopen 1,5 jaar nooit op een bericht van jullie gereageerd heb wat betrekking had op R. , heeft het mij altijd wel goed gedaan. Nu anderhalve jaar later ben ik helemaal happy en eigenlijk gelukkiger dan ooit! Hoewel ik het heerlijk vind om vriendinnen te hebben en gezellige dingen met ze te doen , heb ik gemerkt dat ik het op dit moment heerlijk vind om als einzelgänger door het leven te gaan en ik nog totaal niet op zoek ben naar een man in mijn leven. You can call it Happy Single, nee nog beter, Happy Single Mom!

Ik hoop niet dat ik hier veel mensen mee belast , maar ik merk dat er heel veel interesse in was en dat er erg veel gespeculeerd werd. Als laatst wil ik een aantal collega bloggers bedanken voor hun steun en professionaliteit. Omdat we elkaar regelmatig zien op persevents wisten een aantal (voornamelijk) grote beautybloggers al maanden wat er aan de hand was. Vele hadden dit maanden geleden al naar buiten kunnen brengen , maar iedereen had een geïnteresseerd luisterend oor en hielden het nog even binnenshuis. De meiden weten zelf wel over wie ik het heb en wie ik bedoel!

Iedereen Bedankt!

Volg mij ook op Twitter , Facebook , Bloglovin' en Instagram? En blijf altijd op de hoogte. Bedankt voor het lezen en het reageren.  

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen

Opmerking: alleen leden van deze blog kunnen een reactie plaatsen.